Harresiak bere jatorrizko funtzio defentsiboa galdu zuenean, hiri‑hazkundeak bere espazioa hartu zuen pixkanaka. Etxebizitza berrien eraikuntzak eta kale estuen garapenak hainbat tarte eraitsi edo ezkutatu zituen, eta egitura ia osorik desagerrarazi zen hegoaldeko aldean. Gaur egun, iparraldeko aztarna bakanek soilik adierazten dute harresiaren existentzia, eta hiri‑ehun trinkoak zaildu egiten du haren irakurketa jarraitua. Irudi horrek, gainera, sentsazioa sortzen du zenbait eremutan inoiz ez zela harresirik egon, eta horrek desitxuratu egiten du Salinasen egitura historikoa ulertzea.

Plan Zuzendariren eta interbentzio arkitektonikoen helburu nagusia harresiaren ikuspegi bateratua berreskuratzea eta egungo hiri‑egituran modu egokian txertatzea da. Ez da tramu galduak berreraikitzea bilatzen, baizik eta haien presentzia berriz agerian jartzea baliabide paisajistiko, interpretatibo eta urbanistikoen bidez. Horrela, bisitariek eta bizilagunek haren ibilbidea eta hiribilduaren konfigurazioan izan zuen garrantzia ulertu ahal izango dute.

Esku‑hartzeak ondare‑elementu hau aukera estrategiko gisa ulertzen du: ez soilik balio historikoa duen aztarna gisa, baizik eta hiri‑espazioa antolatzeko ardatz berritzat. Harresiaren trazadurak ibilbideak, atseden‑guneak eta begiratokiak sortzeko potentziala du, eta horrek kulturaren, paisaiaren eta ingurumenaren arteko lotura sendotzen du. Ondorioz, harresia ez da museoko pieza isolatu gisa planteatzen, baizik eta Añanako eguneroko bizitzan integratutako espazio aktibo gisa, komunitatearen identitatea indartzen duen elementu gisa.