Proiektuaren ardatz nagusia lehendik zeuden ikasgelak kalitate handiko espazio pedagogiko malgu gisa berrdefinitzean datza, hezkuntza-eredu berriaren ezarpena osotasunean sustatzeko gai direnak. Ikasgela hauek taldeen antolaketa erabat moldagarria ahalbidetzen dute une bakoitzeko behar espezifikoen arabera: talde handian lana, talde txikiak, ikaskuntza autonomoa edo laguntza indibidualizatua. Aldakortasun funtzional hori bermatzeko, beirazko barne-gelak gehitu dira; horiei esker, hainbat dinamika pedagogiko aldi berean garatu daitezke, interferentzia akustiko edo bisualik gabe, eta uneoro beharrezkoa den gardentasunari zein irakaslearen kontrolari eutsiz.

Arkitektura-esku-hartzeak paper protagonista ematen die espazio komunei eta zirkulaziokoari, erabilera anitzeko trantsizio-eremuak sortuz; eremu hauek argi zenitalaren bidez argiztatzen dira, teilatupeko sekzio-joko konplexuei esker estrategikoki kontrolatua. Espazio berritu hauek topagune, lan osagarriko gune eta eguneroko irakaskuntza-jardueraren luzapen natural gisa funtzionatzen dute.

Dinamismoa, espazio-malgutasuna eta erosotasun handiena —akustikoa, higrotermikoa eta argiztapenekoa— dira Seber Altube ikastolaren egokitzapenaren oinarrizko zutabeak. Diseinu- eta obra-prozesu osoa kontrol ekonomiko eta tekniko zorrotz baten pean garatu da, arkitektura, pedagogia eta komunitatea abangoardiako hezkuntza-ingurune batean lerrokatzen dituen eraldaketa sakon baten bideragarritasuna bermatuz.