Inguruko kalatu tradizionalen oroitzapena da diseinuaren abiapuntua: lurpeko espazio fresko, isil eta introspektibo horiek, ardoa kontserbatzeko erabiltzen zirenak, hemen berrinterpretatu egiten dira. Ideia hori espazio “zulatua” iradokitzen duen arkitektura batean gauzatzen da, non hormek eta bolumenek lurraren izaera eta denboraren iragaitea gogorarazten duten. Kanpoko terrazatik sartzen den argi‑burbuila espazioaren azal organikoarekin uztartzen da, barruaren eta kanpoaren arteko elkarrizketa etengabea sortuz.

Esperientziaren erdigunea mahai zentral handia da, dastatze‑gela honen bihotza. Bertatik abiatuta, bisitariak ardoaren paisaiarekin, kulturarekin eta historiaren sakontasunarekin konektatzen duen esperientzia sentsorial batean murgiltzen dira. Argiztapen zaindu eta erregulagarriak une bakoitzerako giro egokia sortzen du, ardoaren koloreak, usainak eta ñabardurak nabarmentzen lagunduz. Giroa egunez edo gauez, talde txikietan edo esperientzia espezializatuetan moldatzeko pentsatuta dago.

Materialen hautaketak eta espazioaren tratamenduak ukimen‑kalitatea eta intimitatea bilatzen dituzte, ardoaren kultura ulertzeko modu bat iradokiz: pausatua, gertukoa eta zentzumenetan oinarritua. Egitura eta azalek beren izaera gordetzen dute, baina modu findu eta garaikidean interpretatuta, espazioari nortasun berezia emanez.

Proiektu honek ez du soilik espazio fisiko bat eraldatzen: ardoaren inguruan bizitzeko modu bat berrasmatzen du. Arkitektura esperientzia bihurtzen da, eta xehetasun bakoitza Arabako Errioxako ondare vitivinikolaren aberastasuna ospatzeko pentsatuta dago. Bisitariak ez du soilik ardoa dastatzen; ingurunearekin eta tradizioarekin lotura sakon bat bizitzen du.